| تبليغات | X |
 |
 |
|
| دوستانه |
|
اسمان که می گیرد ابرهابا مهمانی ان میروند دنیا به
اندازه تنهایی من خالی میشود ویاکریمهابه وسعت دستان نمناک تو پناه می اورند کاش میدانستی اشک اسمان از چیست وشاید ان موقع قدر ابی بودن اسمان را بهترمی دانستی و صدای فرشته های مهربانش را احساس میکردی اما افسوس همیشه اسمان ابریست وما چقدر برای لمس گرماومحبت خورشید ازاسمان دوریم وکوچک بگذار در تنهایی خودم باشم حمید
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پنجم مهر 1384ساعت 2:37 توسط حمید |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
|
| نوشته های پیشین |
|
آذر 1384 آبان 1384 مهر 1384 شهریور 1384 |
|
RSS
|